Forum klasy A humanistycznej OLJ

przesyłam tekst od prof. Hetmańskiej



Realizacja projektu – prezentacja
Termin:  18.12.2008
Rozpoczęcie sprzedażą ciasta  po 2zł. (przygotowane do sprzedaży):
Ewa- szarlotka
Karolina – murzynek
Konrad - sernik
Kuba i Maciek – ciasta z niespodzianą, m – sprzedaż ciast
Karolina D. – niespodzianka
Pani Hetmańska -  ciasto migdałowe
Jaśmina – niespodzianka
Marek – niespodzianka
Patrycja-  sprzedaż ciast, + ciasto
Asia - niespodzianka




Plan prezentacji:

1.Prezentacja zdjęć (max 100)
Przedstawienie  uczestników, każdy z osobna.
Kolejne zdjęcia zgodne z planem poszczególnych dni.
Konieczne komentarze ,umieszczone na zdjęciach !
Podkład muzyczny związany z Krakowem.


2.Prezentacja poprzez dramę.
Osoby: 
Karol -techniczne przygotowanie
-nagłośnienie na auli
-uzgodnienie z ojcem Tomaszewskim
-przygotowanie rzutnika , ekranu, komputera(wypożyczenie rzutnika szkolnego)
-dostarczenie filmu „Wesela” od Karoliny D.
- muzyka weselna w tle
Kondzio  Kuba Maciek Marek -przygotowanie scenografii (przeniesienie stolików i krzeseł z kawiarni )


3.Drama
Osoby dramatu :
Konrad – Wyspiański ( „o kocham Kraków”)
Kuba - Kazimierz Przerwa –Tetmajer(„ z zamyśleń”)
Jaśmina - panna młoda (dialog z „Wesela”)
Karol - pan młody Lucjan Rydel (dialog z „Wesela”)
Maciek - chochoł (fragment„ Wesele”)
Karolina D.- Dagna Przybyszewska (fragment z Boya-Żeleńskiego)
Ewa - Rachela (fragment o  „poetyczności ”)
Patrycja - Marysia(fragment o uczuciach )
Asia - Prowadząca
Karolina K.- Prowadząca



Uwagi :
- Każda z postaci przygotowuje wstępną prezentację zawierającą informację o  bohaterze w kontekście późniejszych losów.
O projekcie
„Młodopolska bohema w mieście polskiego renesansu” to tytuł projektu badawczego realizowanego przez naszą klasę w tym roku szkolnym. Końcowym etapem jest przygotowana prezentacja  składająca się z trzech części. Pierwsza z nich to katalog zdjęć z pobytu w Krakowie, druga – przedstawienie tematu poprzez metodę dramy, trzecia: prezentacja plansz z informacjami.
Prezentację połączyliśmy z akcją charytatywną. Zaprosiliśmy Was do zaimprowizowanej kawiarni. Stąd możliwość kupna ciastek i kawy. Prosimy o hojność  -  uzbierane w ten sposób pieniądze chcemy przeznaczyć na potrzeby oddziału hematologii dziecięcej. Ponieważ porcje są duże, minimalna kwota to dwa złote. Mamy jednak nadzieję, że odwrócicie kolory w monecie ze złoto-srebrnej na srebrno-złotą.
Dla niezwracających uwagę na monety – z dwóch złotych na…pięć.
Zapraszamy najpierw do bufetu a potem na prezentację.


Na początku dwudziestego wieku Kraków nie był metropolią, do której przyjeżdżały tysiące turystów. U progu nowego wieku kojarzył się z sennym, ogarniętym nudą i bezruchem małym miastem.

/mówi Kuba/

Duchy młodopolskiej bohemy obudziły postacie nierozerwalnie związane z klimatem literackich całonocnych  dyskusji , wspaniałych koncertów, ale i niebezpiecznych eksperymentów, oparów absyntu i rozluźnienia obyczajów. Z Berlina – w atmosferze skandalu i fascynacji – przybył autor „Confiteora” Stanisław Przybyszewski.
Miejscem magicznym ,skupiającym całą artystyczną cyganerię, była „Jama Michalikowa” – kawiarnia, w której narodził się kabaret „Zielony balonik”. To tutaj gorąco dyskutowano o obyczajowych ciekawostkach, kolejnych premierach teatralnych, wernisażach, aktorach, malarzach, poetach, dramaturgach.
My – w ramach naszej prezentacji – do zaimprowizowanej kawiarni zaprosiliśmy postacie Krakowa przełomu wieków, które ukształtowały klimat Młodej Polski.

/przedstawiają się: Wyspiański, Przerwa – Tetmajer, Dagny Przybyszewska/

20 listopada 1900 roku w domu Włodzimierza Tetmajera i Anny Tetmajerowej odbyło się wesele Lucjana Rydla i Jadwigi Mikołajczykówny – inteligenta krakowskiego i chłopki z Bronowic. Wśród zaproszonych gości znalazł się również Stanisław Wyspiański .

/mówi Konrad/

W naszej kawiarni znalazły się również postacie z jego dramatu, zatytułowanego „Wesele”. To:
/przedstawiają się postaci z „Wesela”: Poeta, Pan Młody, Panna Młoda, Rachela/
Prapremiera „Wesela” odbyła się 16 marca 1901 roku, w niespełna cztery miesiące po ślubie Rydla z Mikołajczykówną. Stanisław Estreicher – przyjaciel Wyspiańskiego - w jednym ze swoich listów wspominał, że dramaturg nie uczestniczył w zabawie, obserwował bawiących się i rozmawiających gości – krakowskich inteligentów i bronowickich chłopów. Dostrzegłszy na ścianie kopię obrazu Matejki „Wernyhora” zastanawiał się nad tym, co by było, gdyby Matejkowski Wernyhora, ukraiński bard nawołujący do jedności szlachty i chłopów w walce o wolność, zszedł z obrazu i ponownie wezwał do wspólnej walki o niepodległość ojczyzny.
Scenerią dramatu uczynił Wyspiański bronowicką chałupę, bohaterami stały się autentyczne, powszechnie znane krakowskie postaci takie jak Rydel, Przerwa – Tetmajer,  Tetmajer czy Mikołajczykówny. Pierwszy akt „Wesela”  miał charakter realistyczny – w krótkich dialogach odsłaniał różnice między inteligencją a chłopami.

/mówią Jaśmina i Karol/

W akcie drugim i trzecim o charakterze wizyjno-symbolicznym dominują tzw. osoby dramatu.  To, jak mówi Wyspiański, „chwila osobliwa” Na scenie pojawiają się dzięki Racheli

/mówi Patrycja/

Wśród osób dramatu znalazła się postać - symbol . To Chochoł.
Stanisław Wyspiański surowo ocenił ówczesne społeczeństwo, zarówno inteligencję jaki i chłopów. Zbyt wiele dzieliło Polaków, by można było w walce odzyskać niepodległość. Gorzką prawdę Wyspiański obnażył przed polskim społeczeństwem w finałowej scenie. Jasiek gubi róg, dzięki któremu można było obudzić pogrążonych w marazmie, uśpieniu Polaków . Chochoł zaprasza do niezwykłego tańca uczestników wesela. Nic nie może ich obudzić, nikogo nie słyszą /fragment z didaskaliów/
A Chochoł mówi:

/mówi Maciek/

Musiało minąć 17 lat, by marzenie Wyspiańskiego o wolnej ojczyźnie się spełniło. Tego jednak artysta nie dożył. Zmarł w 1907  roku, mając niespełna 38 lat. Cytaty z „Wesela” znają  prawie wszyscy. Wystarczy zacząć od „Co tam słychać w polityce”.
Dziękujemy za uwagę.

Ostatnio edytowany przez felicidad (2008-12-15 22:10:58)